Na mijn betaalde werkzame leven in de cultuursector (Theaterdramaturgie en Kunsteducatie) wilde ik zeker vrijwilligerswerk gaan doen, maar ik wist nog niet wat. Zoals het zo vaak gaat, er komt van alles langs, je laat het gaan of pakt het aan. Tijdens een fietstocht deed ik Kasteel Doorwerth aan waarin een prachtig zelfstandig museum is gehuisvest, dat gerund wordt door vrijwilligers. Klein, uitnodigend, gespecialiseerd in de Veluwezoomschilders.
Een week later werd ik uitgenodigd (toeval?) voor een, door de Vrienden van Museum Veluwezoom georganiseerd, concert. Daar sprak ik met de voorzitter en toen ging het snel. Ik werd bestuurslid van het museum, met Vrijwilligersbeleid in de portefeuille. Voor een deel in het verlengde van mijn vroegere werk, maar een nieuwe discipline, de beeldende kunst. Ik maakte kennis met een actief enthousiast bestuur en een grote groep vrijwilligers. Ik mocht aan het Vrijwilligersbeleid zelf verder invulling geven.
Ik vind het leuk en interessant om (weer) uitgedaagd te worden om de vrijwilligers educatie aan te bieden, fondsen aan te schrijven en de vrijwilligers inspraak te geven in hun wensen. Daarnaast is het fijn om met mensen om te gaan die met elkaar dat museum willen laten bloeien en om weer een nieuw netwerk te leren kennen.
Op dit moment zitten we met een groot probleem, vanaf komende juni moeten de tentoonstellingsruimten leeg zijn i.v.m. heroriëntatie van het Kasteel Doorwerth. We zijn nu al 2 jaar op zoek naar een geschikte andere locatie. 1400 kunstwerken moeten weer een dak boven het hoofd krijgen. Het gaat heel spannend worden of we dat vinden.
De vrijwilligers zetten zich in als ambassadeur, het bestuur lobbyt bij de gemeente Renkum, kunst- en cultuurorganisaties en mecenassen. Het werk van o.a. de eerste kunstenaarskolonie van Nederland moet wèl te zien blijven.
De zestig vrijwilligers voelen zich verbonden met het werk van de Schilders van de Veluwezoom, ze surveilleren, geven lezingen en rondleidingen. Depotmedewerkers fotograferen, digitaliseren en registreren de collectie. Ze zetten zich in voor nieuwe tentoonstellingen en nemen restauraties van de kunstwerken ter hand. Het bestuur is zich er sterk van bewust dat we alleen dankzij de inzet van alle betrokkenen zo'n mooi museum kunnen laten voortbestaan. Elk radertje is van belang. Als een surveillant niet kan surveilleren, gaat het museum dicht, zo simpel is het. Als een lijst van een schilderij is beschadigd, kan het niet in de zaal hangen. En als de tentoonstellingsmaker geen creatieve ideeën en contacten zou hebben, komt er geen nieuwe expositie. De voorzitter en de secretaris zijn de spinnen in het web, zonder hen zijn we totaal onthand. Zonder penningmeester geen begroting en geen uitgaven. Zonder de afdeling educatie met het mooie project Vet Goed Schilderen, kunnen de 200 kinderen van de basisscholen uit de gemeente Renkum niet hun geschilderde werk laten zien in een echt museum. En niet te vergeten onze kunsthistorisch adviseur en de conservator annex restaurator.
We staan met elkaar voor een enorme opdracht om elders een mooi museum op te tuigen. Dat geeft ons allen voldoening en door de grote betrokkenheid ook energie.
Dit verhaal is gedeeld door Elsbeth Rozenboom, vrijwilliger bij Museum Veluwezoom.
Museum Veluwezoom in Doorwerth, Gelderland vertelt het verhaal van de Veluwezoom door middel van kunst van de Oosterbeekse School, de eerste kunstenaarskolonie van Nederland en opvolgende kunstkringen. Het museum biedt tentoonstellingen en activiteiten die bezoekers inzicht geven in het landschap, weergegeven door de 19e en 20e-eeuwse ‘en plein air’-schilders.
Dit verhaal valt onder de volgende Sustainable Development Goals (SDG's):