#100verhalen: Farhad - bemiddelaar en winkelier

529 keer bekeken 0 reacties

Stel dat je op een dag door Gendt loopt en je ziet een nogal vrolijke man, net boven de vijftig, met zijn smartphone gericht op bloemen, het landschap of de wolken, dan is de kans groot dat je zojuist Farhad Karimi tegen het lijf bent gelopen.

Voor iedereen die niet per se bekend is met de kleinere dorpen in ons land: Gendt is een plaatsje tussen Arnhem en Nijmegen met ruim zevenduizend inwoners. Hier is Farhad nog niet zo lang geleden neergestreken, samen met zijn zoon van 18. Hij heeft ook een dochter van 24, die woont nog in Iran, want daar komt deze vijftiger vandaan.
Het Nederlandse landschap bevalt hem erg goed: “Voor Nederlanders is de natuur hier misschien heel normaal, maar wow, voor mij is het echt wel bijzonder.” Met zijn Instagramaccount ‘gendt.visit’ wil hij iedereen ter wereld laten meegenieten van de fraaie natuur waarin hij inmiddels woont
Vier jaar geleden vluchtte de fotograaf uit Iran en kwam in Nederland terecht in het Azielzoekerscentrum Elderhoeve in de stad Arnhem. Zijn medebewoners daar waren mannen, vrouwen en kinderen vanuit allerlei hoeken van de wereld die pas net in het land waren.

De oude dame en het minituintje

Om de bewoners te helpen integreren was en is er het project ‘Aan de slag’ van Vrijwilligerscentrale Arnhem, waarbij ze kunnen aansluiten bij allerlei vrijwilligersklussen in Arnhem, iets wat Farhad dan ook graag deed toen hij er woonde. “Het is echt een heel goede manier om in contact te zijn, de taal te oefenen en nieuwe mensen te leren kennen.” Een van die nieuwe mensen was een oude dame, vertelt hij. Op een dag werd er een vrijwilliger vanuit het AZC gevraagd voor het onderhoud van een tuin. Farhad gaf zich op, begaf zich naar het opgegeven adres en trof daar een minituintje aan, waar eigenlijk niet zo veel aan te doen was. “Oh nee joh, ga lekker zitten, zei die mevrouw, we gaan gewoon koffie drinken en kletsen. Heel gezellig was het, drie uur later ging ik pas weg! Ik heb mijn nummer achtergelaten en ik ben nog een aantal keer langs geweest, ook met lekker eten: rijst met kip op Iraanse wijze.”

Bemiddelaar

Zulke contacten zijn goud waard voor Farhad. “Het is goed dat mensen van binnen het AZC en mensen van erbuiten met elkaar in contact komen. Zo kunnen de bewoners de Nederlandse taal leren en inwoners van Arnhem zien dat wij ook maar gewone mensen zijn, alleen in een bijzondere situatie.”
Omdat hij zo snel de Nederlandse taal oppikte en ook Arabisch, Engels en zelfs wat Farsi en Urdu spreekt, werd hij op den duur ambassadeur van het project. Hij werd de schakel tussen de bewoners en de klussen. Ook nu hij niet meer in het centrum woont bemiddelt hij tussen de bewoners en de projectklussen en tolkt hij tijdens de inloop.
Naast zijn wekelijkste bezoek aan de Elderhoeve, zet hij zich ook drie maal per week als vrijwilliger in bij Bazar54 in Arnhem. In deze winkel kunnen nieuwkomers voor een piepklein bedrag aan spullen komen, die zijn gebracht door Arnhemmers. “Borden, pannen, kleding, speelgoed; twee dagen in de week sorteren we alles wat we binnen krijgen, maken we het schoon en stallen het uit. Op dinsdag komen dan de inwoners van het AZC kijken wat ze kunnen gebruiken.”

Als zij blij zijn met de spullen, dan ben ik het ook!

Dankbaar

Farhad functioneert net als bij het AZC ook bij de Bazar54 als een coördinator en tolk, want zijn medevrijwilligers komen uit niet alleen uit Nederland, maar ook uit Irak, Syrië, Afghanistan en Turkije. Ook de mensen die spullen komen halen, spreken nog lang geen Nederlands en ook dan is het handig dat Farhad aanwezig is. “Het mooist vind ik om te zien hoe dankbaar mensen met de spullen zijn. Kinderen kijken in de speelgoedhoek hun ogen uit. ‘Mogen we dit echt meenemen?’ vragen ze dan. En vrouwen die mooie kleding vinden: als zij blij zijn met de spullen, dan ben ik het ook!”
Hij straalt als hij erover vertelt en is zelf ook een dankbare man. “Ik ben erg blij in dit dorp te wonen, de mensen hier zijn zo aardig.” Op zijn wandelingen buiten maakt hij graag een praatje. “Ik ben sowieso heel dankbaar dat ik in Nederland mag wonen met al die lieve mensen.”

One-man-reisbureau

In Gendt is het inmiddels tijd om de hond van zijn zoon weer eens uit te laten. Blijmoedig gaan de twee op pad, met camera natuurlijk, want er valt vast wel weer wat moois te fotograferen voor zijn Instagramaccount. Eens kijken wie hij vandaag kan verleiden voor een tripje naar het prachtige Nederland. Hij heeft op zijn account een paar duizend volgers en heeft gemerkt dat mensen uit het Midden-Oosten ook erg benieuwd zijn naar ‘zijn’ Nederland en graag deze kant op willen komen. Een one-man-reisbureau: dat ziet hij wel zitten. Zijn grote passie voor fotograferen met zijn talent voor organiseren en bemiddelen combineren, zo ziet hij zijn toekomst voor zich. Wie ook eens wil kijken hoe mooi het is daar in het zuiden van Gelderland, moet gerust eens langsgaan. Er is in elk geval zeker één persoon die graag een praatje met je wil maken.

Ben je geïnspireerd en wil je weten hoe jij je vrijwillig in kunt zetten? Bekijk de mogelijkheden via vrijwilligerswerk.nl.
> Lees meer over vrijwilligerswerk in Lingewaard en Arnhem.
> Lees meer over Project 'Aan de slag' en Bazar54.


Klik voor meer #100verhalen.

0  reacties

Aan het Platform Vrijwillige Inzet werken:MovisieSpectrum

Cookie-instellingen