Beste Pleun, vertel eens over de overgangsfase vanaf jouw 60e tot aan de AOW-leeftijd. Hoe zag deze eruit?
Op mijn 60e verjaardag, bijna 10 jaar geleden, werkte ik als regiodirecteur bij een aanbieder van ouderenzorg. Dat deed ik in Assen, waar ik in een B&B verbleef, want ruim 200 km van huis. Nadat ik deze klus eind 2018 afrondde, kwam er half 2019 een nieuwe opdracht als interim-bestuurder bij een aanbieder van ouderenzorg in Zeist. In principe voor drie dagen per week, maar toen in maart 2020 corona losbarstte werd dat al snel alle dagen van de week.
Het was een kleine organisatie en onder deze moeilijke omstandigheden bleek de continuïteit zeer beperkt. Eind 2020 was ‘de koek’ op. We zaten in een onmogelijke situatie en ik stond recht tegenover de inspectie en toezichthouders. Ik was inmiddels bijna 64 jaar en heb de eer aan mezelf gehouden. Een periode van rust brak aan. Ik groef een vijver in mijn tuin, studeerde hard op mijn passie: het kerkorgel, ging met vakantie en genoot!
In de zomer zag ik een interessante advertentie als teamleider Support bij een middelbare school. Vanaf de camping heb ik gesolliciteerd en in september 2021 begon ik voor één schooljaar; en dat zijn er bijna drie geworden. En tijdens alle toets- en examenperiodes mag ik nu surveilleren.
Hoe ziet jouw leven eruit sinds je de AOW-leeftijd hebt bereikt?
Op mijn 67e verjaardag in april werd ik uitgezwaaid. Op diezelfde dag kwam er een vraag vanuit zorgorganisatie NPV of ik een zieke projectcoördinator wilde vervangen. Dat zou voor een jaar zijn, maar dit loopt nog steeds.
Daarnaast doe ik al mijn hele leven vrijwilligerswerk. In mijn jonge jaren was ik actief binnen een politieke partij. Ook ben ik al vele jaren kerkorganist (en dat doe ik nu nog). Mijn betrokkenheid bij NPV begon vele jaren terug. Oprichter van een lokale afdeling en daarvan vele jaren voorzitter. Ik heb mijn leven lang bestuurswerk gedaan voor diverse organisaties binnen de zorg, welzijn en cultuur. Sinds een jaar of vier lid van het bestuur van stichting Hospice Krimpenerwaard waarin we bouwen aan een compleet nieuw hospice. En de vragen blijven komen. Recentelijk kwam de vraag om intern toezichthouder te worden in een kleine jeugdzorgorganisatie. Niet eerder gedaan. Leuk dus!
Nu heb ik één groot voordeel: mijn huis heeft geen vensterbanken. Ik kan dus wel geraniums kopen, maar ik heb er geen plek voor.
Welke activiteiten of bezigheden geven jou betekenis of voldoening?
Altijd iets met mensen, maar ook altijd weer met muziek (actief en passief). Mijn moeder leeft nog en ik heb een uitstekende band met mijn (klein)kinderen. Ook ga ik graag met mijn vrouw op stap; met de caravan of in een B&B.
Wat motiveert je om jouw kennis, ervaring en talenten te blijven inzetten?
Ik kan mijn kennis en ervaring inzetten voor anderen. Er is vraag naar en (meestal) ook waardering.
Heb je nog tips of opmerkingen voor de volgende generatie om deze overgangsfase soepel te laten verlopen?
Ik kan iedereen aanraden om een laatste periode van ‘demotie’ op te nemen. Zo koos ik ervoor om tijdens corona mijn idioot drukke functie als bestuurder in de zorg in te ruilen voor een functie als teamleider op een school. Daar zat zeker wel een uitdaging in, maar ik heb het ook ervaren als een mooie manier van afbouwen.