Beste Suzanne, vertel eens over de overgangsfase vanaf jouw 60e tot aan de AOW-leeftijd. Hoe zag deze eruit?
Toen ik 60 werd, kon ik dankzij een regeling bij de gemeente Den Haag geleidelijk afbouwen van 100% naar 60% werken. Dat maakte de overgang naar mijn pensioen veel makkelijker. Op mijn 64e stopte ik helemaal. De aanleiding was een diagnose baarmoederslijmvlieskanker – inmiddels ben ik gelukkig schoon verklaard – en het besef dat ik samen met mijn partner, die ik toen pas vijf jaar kende, volop van het leven wilde genieten.
Hoe ziet jouw leven eruit sinds je de AOW-leeftijd hebt bereikt?
Mijn dagen zijn goed gevuld. Twee dagen per week pas ik op mijn (bonus-)kleinkinderen. Daarnaast doe ik verschillende vrijwilligersklussen bij het theater: onder meer vertrouwenspersoon en coördinator van prikkelarme voorstellingen. Ik help mee met de organisatie van een jaarlijks pianofestival. Ook zet ik me in voor activiteiten voor 60-plussers bij een welzijnsorganisatie en maak ik verslagen voor het historisch genootschap. Samen met mijn partner geniet ik van musea, theater, wandelen, fietsen en sporten. Kortom: een volle agenda met zinvolle en zeer afwisselende activiteiten.
Welke activiteiten of bezigheden geven jou betekenis of voldoening?
Binnen de gemeenschap van vrijwilligers bij het theater (meer dan 100) ben ik al 16 jaar actief. Ik ken iedereen en heb verschillende rollen vervuld. Het samen zorgen dat bezoekers (jong en oud of met een speciale wens) het fijn hebben, geeft verbondenheid. Er is een open, hartelijke, aanpak-sfeer en elkaars inzet wordt gewaardeerd. En er is vanuit het bestuur altijd veel waardering voor de vrijwilligers met attenties en uitstapjes. Dat geldt ook voor mijn andere bezigheden. Zo lukte het ons afgelopen jaar om bij het Piano Festival meer dan 1.000 bezoekers door ons stadje te laten lopen en van pianomuziek te laten genieten. Tijdens de afterparty delen we met alle betrokkenen een mooi moment van voldoening.
Mijn kinderen tonen veel interesse in mijn leven en leven mee met de dingen die mijn partner en ik ondernemen. We hebben regelmatig contact, ook via WhatsApp, en op bijzondere momenten laten ze merken hoe belangrijk ik voor hen ben. Dat gevoel van verbondenheid is voor mij erg waardevol.
Wat motiveert je om jouw kennis, ervaring en talenten te blijven inzetten?
Ik besef dat ik veel te bieden heb dankzij mijn opleiding, werkervaring en het opvoeden van mijn kinderen. Ik ben gezond, mobiel en energiek, en dat voelt als een voorrecht. Daarom zet ik mijn kennis en tijd graag in voor mensen die dat minder hebben. Daarnaast heb ik geleerd dat sociaal actief en betrokken blijven niet alleen waardevol is voor anderen, maar ook goed is voor je eigen gezondheid en denkvermogen.
Heb je nog tips of opmerkingen voor de volgende generatie om deze overgangsfase soepel te laten verlopen?
Gun jezelf een zachte landing. Door geleidelijk af te bouwen en bewust afscheid te nemen van je werk, ontstaat ruimte om met aandacht en plezier invulling te geven aan de volgende, de derde, levensfase. Blijf vooral actief en betrokken.