Beste Sjaak, vertel eens over de overgangsfase vanaf jouw 60e tot aan de AOW-leeftijd. Hoe zag deze eruit?
Ik had nooit gedacht dat ik zo vroeg zou stoppen met werken. Ik was directeur van een welzijnsorganisatie op de Utrechtse Heuvelrug, een organisatie die ik zelf had opgebouwd. Door bezuinigingen, de decentralisaties in het sociaal domein en een verschil van inzicht met het bestuur ontstond een moeizame situatie. Uiteindelijk verloor ik mijn baan.
Dat was een enorme klap. Na ruim veertig jaar in het welzijnswerk kreeg ik ineens het gevoel dat alles wat ik had opgebouwd ter discussie stond. De juridische procedures die volgden duurden lang en hebben me veel energie gekost. Ik was verdrietig en gefrustreerd en kon er lange tijd nauwelijks over praten.
Gelukkig kwam er ook een nieuw begin. Mijn partner woonde in Amsterdam en samen besloten we daar een nieuw leven op te bouwen. Vrijwilligerswerk gaf mij weer het gevoel dat ik van waarde was. Dat was voor mij het begin van mijn sociale pensioen.
Hoe ziet jouw leven eruit sinds je de AOW-leeftijd hebt bereikt?
Vrij snel ben ik vrijwilligerswerk gaan doen bij het COC. Daar coördineerde ik drie jaar lang een maatjesproject voor LHBTI-vluchtelingen en asielzoekers. Dat gaf me veel voldoening.
Toen ik naar Amsterdam verhuisde, ben ik opnieuw op zoek gegaan naar organisaties waar ik iets kon betekenen. Zo werd ik penningmeester van een stichting. Daar ontdekte ik opnieuw dat mijn kennis en ervaring nog steeds van waarde zijn. Dat gaf me veel zelfvertrouwen terug.
Welke activiteiten of bezigheden geven jou betekenis of voldoening?
Ik zet mijn ervaring graag in voor maatschappelijke vraagstukken. Dat doe ik onder andere bij het Netwerk Amsterdamse Stadsdorpen op het gebied van participatie en bij het Roze Stadsdorp als coördinator van de commissie Wonen, Zorg en Dienstverlening.
Voorts participeer ik in een proefproject voor de ontwikkeling van een participatie hub binnen wonen, zorg en welzijn. En sinds eind juni 2026 ben ik oprichter en voorzitter van de Stichting Wel Zo Roze, die zich inzet voor het welzijn, de veiligheid en de maatschappelijke participatie van LHBTI+ personen.
Wat motiveert je om jouw kennis, ervaring en talenten te blijven inzetten?
Ik wil graag een bijdrage blijven leveren aan de samenleving. Mijn ervaring in zorg en welzijn kan ik nog steeds goed gebruiken. Daarom blijf ik me inzetten voor bewonersparticipatie en voor kwetsbare groepen, zoals LHBTI-asielzoekers, statushouders en zwerfjongeren.
Ik hoef niet alles meer te doen. Het belangrijkste is dat ik plezier heb in wat ik doe. Ik wil ergens fluitend naartoe gaan en het gevoel hebben dat ik echt iets kan betekenen.
Heb je nog tips voor de volgende generatie om deze overgangsfase soepel te laten verlopen?
Zoek iets waar je enthousiast van wordt en waar je je in vast kunt bijten. Je neemt een schat aan kennis en ervaring mee uit je werkzame leven. Het zou zonde zijn om die ongebruikt te laten.
Dat hoeft niet hetzelfde werk te zijn. Misschien ontdek je een heel nieuwe hobby of kies je voor iets totaal anders. Als het maar bij je past. Voor mij geldt wel dat ik het mooiste vind als je daarmee ook iets kunt betekenen voor anderen. Dat geeft voldoening.